پلنگ وحشی دره

رعیت چشم تو شدن چی دادم؟

می خوام دیگه زیاده خواهی کنم

از رعیتی چیزی نصیبم نشد

می خوام واسه چشم تو شاهی کنم

رد شدم از تو ولی خوبم بدون!

تنها پلی که پشت سر دارمت!

می خوام تورو از دره های کابوس

از پنجه های غصه بردارمت!

نمی ذارم پشت سرم بمونی

تو برزخ گذشته هات حروم شی

بامن بیا دل بکن از حصارت!

هنوز باید مقصد پیش روم شی!

شونتو از غربت من پس نکش

دستامو آلوده ی خالی نکن

نقش حریص قد کشیدنم رو

دار زمین خورده ی قالی نکن!

برای داشتنت به جاده سوگند

موی سیاهمو غرامت میدم

تنها پلی هستی که از گذشتم

تا آخرین نفس ادامت میدم

مستم و می رقصم و کل می کشم

که راه من زندونیه نگاته

تضمین راه پیش رو همیشه

نگاهیه که پشت سر براته

تو این سکوت برزخی

کاشکی نمی دیدم تورو

توهم مث تموم شهر

پشتمو خالی کن برو

بهر به من نیومده

به اگرام به آخه هام

تو هم مث تموم شهر

تبر بزن به شاخه هام

شهریکه خاک غربتش

زیر پامو باز خالی کرد

شهری که امسالمو باز

حسرتای هر سالی کرد

تبر بزن نمی کشم

بریدم از طعنه ی باد

سنگینه روی سرم این

کلاهای سبز گشاد

می خوام خودم باشم بزار

زورکی مهربون نشم

تمام سعی من اینه

که مثل دیگرون نشم

کجای کاری باغبون

لاشه ی من که سر نداشت

بزن ببر آتیش بکش

شاخه ای که ثمر نداشت

قبیله

می پیچه باز صدای رود روده

به شیون خورده ی بادای زخمی

روی دستای غم تشییع میشه

خدا هم شاکیه تو اوج اخمی-

که یاغی تر از افسار قبیله

داره می کوبه به جنگل تگرگش

بهاری توی راهه که سیاهه

خدا هم راضیه انگار به مرگش

خزیده توی لاکش آب چشمه

اونم می دونه که بی بازگشتی

خبر داره که اوضاع قبیله

باغم پاشیده خون رو بال دشتی-

که یادش رفته این گل های وحشی

که تو پرچین موهام آرمیده

دو تا دستای خوب مهربونه

پر از رازو نیازای تو چیده

دیگه چشمم به راه چشمه ها نیست

ندیدی دشمنی آوارمون کرد

من و... تو ...خون دلها ...بی ثمر بود

قبیله باز همون که خواس ...همون کرد

دارم می سوزم از بس تو تباهی

درو با دست داس خون گرفتم

بیا آتیش بزن این خرمنا رو

بزن تو صورت طاعون گرفتم

###

می یای و به کمر شالت رو بستی

واسه پس بردن خاکستر من

کی می دونه که اون شالی که بستی

یروزی بوده دسمال سر من